Jak w kontekście komunikatu GIF nt. leków Milocardin i Bellergot traktować leki z kodeiną?
W ostatnim komunikacie głównego inspektora farmaceutycznego dotyczącego realizacji recept na bellergot i milocardin pani inspektor napisała, że ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii nie przewiduje zwolnienia z nadzoru nad produktami leczniczymi zawierającymi środki odurzające lub substancje psychotropowe nawet w przypadku gdy są preparatami złożonymi. Czy w związku z tym recepty na np. efferalgan codeine, dafalgan czy talvosilen zawierające kodeinę należącą do środków odurzających II-N powinny być przepisane na oddzielnej recepcie?
Kodeina zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii traktowana jest na dwa sposoby. Jeżeli preparat zawiera mniej niż 50 mg w jednej dawce (i stężenie nie przekracza 1,5 % w preparacie w formie niepodzielnej), to należy do grupy III-N. Dawki większe należą do grupy II-N, choć w aktualnym Wykazie Produktów Leczniczych brak jest takich preparatów. Nie zmienia to oczywiście faktu, że zgodnie § 6 rozporządzenia w sprawie środków odurzających, substancji psychotropowych każdy lek zawierający w składzie, którąś z substancji z grupy N lub P musi spełnić m. in. poniższe kryteria:
- wypisanie na osobnej recepcie,
- zapisanie wyrażonej słownie ilości sumarycznej substancji,
- podanie sposobu dawkowania.
Rozporządzenie przewiduje odstępstwo jedynie dla preparatów zawierających kodeinę o kategorii dostępności OTC.
Komunikat GIF nr 10/2015 r. jest literalną interpretacją powyższych przepisów. Analogicznie należałoby też traktować preparaty z kodeiną oraz difenoksylatem.
Dotychczasowa praktyka w zakresie wpisywania i realizacji recept na w/w jest inna i póki nie zmieni się oficjalne podejście władz, to nie ma potrzeby robić rewolucji. Przede wszystkim z uwagi na opór środowiska lekarskiego i trudności z egzekwowaniem takiej interpretacji.